ห้องครัวของฉัน

 ด้วยความที่เกิดมาในครอบครัวที่แม่ชอบอ่านหนังสือ

แม่มักนำความรู้ที่ได้จากหนังสือเล่มแล้วเล่มเล่ามาใช้ในการเลี้ยงดูลูก
อะไรที่หนังสือว่าดี แม่ไม่รีรอที่นำมาปรนเปรอเด็กน้อยตาดำๆสามคนที่บ้าน
อะไรที่หนังสือว่าแย่ ลูกไม่เคยได้แตะ

ในสมัยที่ส้มเขียวหวานราคาไม่ถึง 20 บาท ตู้เย็นที่บ้านมักมีน้ำส้มที่แม่คั้นเองแช่ไว้เสมอ
บางครั้งลูกสาวเกิดหัวขบถ เรียกร้องงอแงอยากกินน้ำหวาน น้ำอัดลม
คำตอบที่ได้มาคือตาเขียวปั๊ด พร้อมน้ำเสียงเหยียดๆว่า -ไม่มีประโยชน์-

เพราะฉะนั้นเมื่อถึงงานปาร์ตี้ที่เกิดขึ้นนานๆครั้งทีไร เด็กสามคนจะดื่มน้ำอัดลมสารพัดสีเต็มที่
ไม่สนสายตาที่เขียวปั๊ดมองมาเป็นระยะของแม่สักเท่าไหร่
แล้วสุดท้ายค่ำคืนนั้นก็มักจะมีอาการปวดท้องตามมา
พร้อมกับเสียงบ่นว่า ทีนี้เชื่อแม่ได้รึยังว่ามันไม่มีประโยชน์
ก็เชื่อแม่นะ แต่ทุกครั้งที่มีปาร์ตี้เด็กสามคนก็พร้อมกันหัวขบถทุกที

แม่เลี้ยงลูกให้อยู่ง่ายกินง่าย ไม่ตามใจมากนัก
แม่ไม่เคยถามว่าอยากกินอะไร แต่จะหายเข้าไปครัว
เมื่อถึงเวลาเด็กสามคนและพ่อหนึ่งคนจะรู้เอง

อาหารของแม่จะจัดสมดุลรสชาติและครบห้าหมู่เสมอ
ถ้ามีน้ำพริกผักต้ม ต้องมีแกงจืด และอาหารจานเนื้อ
วันไหนมีแกงเผ็ด ต้องมีไข่เจียว ผัดผัก
ไส้กรอก เนื้อแดดเดียว ปลาทอด มักเป็นเมนูติดสำรับสำหรับเด็ก

พ่อมักชมว่าแม่ทำอาหารอร่อย
ตอนนั้นพวกเรายังเด็ก คิดแบบเด็กๆว่า ถ้าพ่อบอกว่าอร่อย ก็คงอร่อย
ประกอบกับเป็นเด็กอยู่ง่ายกินง่าย อาหารทุกจานที่แม่ทำมักหมดไม่มีเหลือทิ้ง
เวลาไปทานนอกบ้าน พ่อมักอวยว่าทำอร่อยไม่เท่าฝีมือแม่
พร้อมกับเสียงลูกคู่ขานรับของเด็กสามคน
แม่จึงยิ้มภูมิใจในฝีมือตัวเอง

จวบจนโตขึ้น เราได้ย้ายบ้านได้มาอยู่เป็นครอบครัวใหญ่
แม่ได้ออกนอกบ้านไปทำงาน
หน้าที่ทำอาหารเป็นของป้า อาหารแต่ละมื้อยังคงทำเอง
พอเด็กสามคนโตขึ้นจนเริ่มทำอาหารทานเองได้
แม่ได้ปลดระวางหน้าที่แม่ครัวและห่างครัวไปอย่างถาวร

ฉันลืมไปแล้วว่ารสมือแม่เป็นยังไง
แต่ทุกครั้งที่นึกถึง จะมีภาพของปลาตัวใหญ่อวบอ้วน
นึ่งด้วยตะไคร้ กระเทียม ใบมะกรูด ใบแมงลัก
พร้อมผักนึ่งกะละมังใหญ่ ใช่ค่ะ กะละมังใหญ่
เสริฟพร้อมน้ำพริกแจ่วปลาร้า
กินกับข้าวเหนียวเขาวงนุ่มๆหอมๆ
จะรู้ตัวว่าต้องหยุดคือตอนที่ข้าวเหนียวหมดกระติบเท่านั้น

จนกระทั่งวันที่ฉันมีครัวเป็นของตัวเอง
สิ่งที่เห็นจนชินตาตั้งแต่เด็กกลายมาเป็นนิสัยไม่รู้ตัว
จานข้าวต้องสวย ช้อน ส้อมต้องเข้าคู่ แก้วน้ำต้องมี
ผักต้องแช่น้ำเกลือ เตาแก๊สต้องขัด โต๊ะต้องเช็ด
อาหารต้องใช้ใจทำ อย่ามักง่าย
อย่าใช้ไฟแรง นอกจากผัดผักบุ้ง
อาหารที่เสริฟต้องสวยน่ากิน ฯลฯ

ทุกคนมักบอกว่าฉันเรื่องมาก ฉันไม่ค่อยรู้ตัว
แต่ถ้าจะโทษ ฉันอยากให้โยนความผิดนี้ไปที่แม่ฉัน

Like mother, Like daughter.

ปูชิ